By- ချာနွန်
သစ်ပင်တစ်ပင်တည်းက တောတစ်တော မဖြစ်နိုင်သလို၊ လူတစ်ယောက်တည်းကလည်း လူမျိုးတစ်မျိုး၏ အနာဂတ်ကို မတည်ဆောက်နိုင်ပေ။
လူမျိုးတစ်မျိုး၏ ရှင်သန်မှု၊ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အနာဂတ်သည် ထိုလူမျိုး၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုအပေါ်တွင် များစွာ မူတည်နေသည်။ စည်းလုံးသောလက်များသည် ကျောက်တောင်ကိုပင် ရွှေ့နိုင်ကြပြီး၊ ကွဲပြားနေသောလက်များသည် သဲမှုန်တစ်မှုန်ကိုပင် မတင်နိုင်ကြပေ။
ကရင်လူမျိုးတို့၏ သမိုင်းသည် သွေး၊ မျက်ရည်နှင့် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ရေးထိုးထားသော သမိုင်းဖြစ်သည်။ တောင်တန်းများကြား၊ သစ်တောများအတွင်း၊ မြစ်ချောင်းများဘေးတွင် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာတို့သည် မိမိတို့၏ အမျိုးသားဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် ရုန်းကန်ခဲ့ကြသည်။ ထိုရုန်းကန်မှုများ၏ အဓိပ္ပါယ်မှာ အချင်းချင်း ကွဲပြားရန် မဟုတ်ဘဲ အတူတကွ ရပ်တည်ရန် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့သည် မေးခွန်းတစ်ခုကို ရိုးသားစွာ ပြန်လည်မေးမြန်းရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အင်အားသည် ပိုမိုကြီးထွားလာနေသလား။ သို့မဟုတ် ကွဲပြားမှုများကြားတွင် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာနေသလား။
ကရင်အမည်ကို ခံယူထားသော အဖွဲ့အစည်းများစွာ ရှိနေသည်။ အဖွဲ့တိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်သမိုင်း၊ ကိုယ်ပိုင်စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုနှင့် ကိုယ်ပိုင်ရပ်တည်ချက်များ ရှိကြသည်။ ထိုအရာများကို လေးစားရမည်ဖြစ်သည်။သို့သော် အမှန်တရားတစ်ခုကိုလည်း ဝန်ခံရမည်။
ချောင်းရေများစွာ စီးဆင်းနေသော်လည်း ပင်လယ်ထဲသို့ မပေါင်းဆုံနိုင်ပါက အင်အားကြီးသော မြစ်တစ်စင်း ဖြစ်မလာနိုင်ပေ။ အလားတူပင် အဖွဲ့အစည်းများစွာ ရှိနေသော်လည်း တူညီသော ရည်မှန်းချက်အောက်တွင် မပူးပေါင်းနိုင်ပါက လူမျိုး၏ စုပေါင်းအင်အားသည် လျော့နည်းသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။
ကွဲပြားမှုသည် အားနည်းချက်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကွဲပြားမှုကို အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသုံးပြုသောအခါ ထိုကွဲပြားမှုသည် အားနည်းချက် ဖြစ်လာသည်။
ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ အချင်းချင်း မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမှန်တကယ် စိန်ခေါ်မှုများမှာ စစ်ဘေးဒဏ်၊ ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု၊ ပညာရေးနောက်ကျမှု၊ နေရပ်စွန့်ခွာနေရသော ပြည်သူများ၏ ဒုက္ခနှင့် လူမျိုးတစ်မျိုး၏ အနာဂတ်ကို ခြိမ်းခြောက်နေသော အခက်အခဲများ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အင်အားကို အချင်းချင်းအပေါ် ဖြုန်းတီးနေမည့်အစား ဘုံစိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် စုပေါင်းအသုံးချရမည် ဖြစ်သည်။
လှေတစ်စင်းတည်းပေါ်တွင် စီးနင်းနေကြသော လူများသည် အချင်းချင်း လှေကို ဖောက်နေမည်ဆိုလျှင် နစ်မြုပ်သွားမည်မှာ အားလုံးပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှော်ခတ်ကြမည်ဆိုလျှင် မုန်တိုင်းကြားမှပင် ကမ်းကို ရောက်နိုင်သည်။
ကရင်လူမျိုးတို့သည်လည်း ထိုလှေတစ်စင်းတည်းပေါ်တွင် စီးနင်းနေကြသူများ ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့အမည် မတူနိုင်သော်လည်း သွေးသည် တစ်သွေးတည်း ဖြစ်သည်။ အလံအရောင် မတူနိုင်သော်လည်း အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်သည် တစ်ခုတည်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ယနေ့ လိုအပ်နေသည်မှာ မည်သူက ပိုမှန်ကြောင်း အငြင်းပွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ မည်သို့ အတူတကွ လက်တွဲနိုင်မည်ကို ဆွေးနွေးခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အဖွဲ့က ပိုကြီးကြောင်း ပြိုင်ဆိုင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူမျိုး၏ အကျိုးစီးပွားအတွက် မည်သို့ စုပေါင်းအင်အား တည်ဆောက်နိုင်မည်ကို ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်သည်။
သမိုင်းက သက်သေပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ စည်းလုံးသော လူမျိုးများသည် ရှင်သန်ကြသည်။ ကွဲပြားနေသော လူမျိုးများသည် အားနည်းကြသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ သားသမီးများသည် အနာဂတ်တွင် “အဘိုးအဘွားတို့သည် အချင်းချင်း ငြင်းခုံနေခဲ့ကြသည်” ဟု ပြောကြမည်လား။ သို့မဟုတ် “အဘိုးအဘွားတို့သည် လူမျိုးအတွက် လက်တွဲခဲ့ကြသည်” ဟု ဂုဏ်ယူစွာ ပြောကြမည်လား။ထိုအဖြေကို ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့က ရေးသားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ကရင်လူမျိုး၏ အနာဂတ်သည် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့တည်း၏ ပခုံးပေါ်တွင် မရှိပေ။ လူမျိုးတစ်ရပ်လုံး၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် အချင်းချင်း လက်ကမ်းကြပါစို့။ အတိတ်က နာကျင်မှုများကို သင်ခန်းစာအဖြစ်သာ ထားရှိကြပါစို့။ ဘုံစိန်ခေါ်မှုများကို စုပေါင်းအင်အားဖြင့် ရင်ဆိုင်ကြပါစို့။
စည်းလုံးခြင်းသည် အင်အားဖြစ်သည်။
ညီညွတ်ခြင်းသည် အောင်မြင်မှုဖြစ်သည်။
ကရင်လူမျိုးတို့၏ အနာဂတ်သည်လည်း ထိုညီညွတ်မှု၏ လမ်းမပေါ်တွင်သာ တောက်ပနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။
